Wereld Oceaan Dag - 3 juni 2012

Op zondag 3 juni organiseert het Museon in Den Haag in samenwerking met de Stichting World Ocean Day en de Sea First Foundation ‘De Wereld Oceaan Dag’. Tijdens deze congresdag staan de oceanen centraal. ‘Biodiversiteit’ en ‘Weet wat je eet’ zijn dit jaar de hoofdthema´s van deze door de Verenigde Naties erkende dag.
 
Beschermd
Elke week worden we er in de media mee geconfronteerd: overbevissing, vervuiling en verzuring van de oceanen. De Wereldbank is een actie gestart tegen overbevissing en wil dat er veel meer beschermde zeegebieden komen. Op dit moment is slechts 1,6% van alle zeeën beschermd. Voor het land is dit 12%. Een interessant gegeven als men bedenkt dat de zeeën bijna 75% van het aardoppervlak uitmaken!
 
Overbevissing
Wereldwijd is ten opzichte van het jaar 1900, nog maar 3% van alles visbestanden over. Vele soorten zijn al uitgestorven. Europa vist in Afrika en Azië de vis weg die vaak de enige bron van eiwit en vet is voor de lokale bevolking. In Senegal is er bijvoorbeeld veel verzet tegen het huidige regime dat de visserijrechten heeft verkocht aan Europese visserijen, terwijl van dat geld geen cent bij de lokale bevolking is terecht gekomen. In één maand vist een Europees fabrieksschip wat 9000 lokale vissers in een jaar bij elkaar vangen.
 
Oplossingen
Is vis wel zo gezond als wordt beweerd? De zeeën zijn immers ernstig vervuild en de vraag is of vis niet gewoon mee vervuild wordt? Tijdens Wereld Oceaandag spreken verschillende experts over het belang van onze oceanen, de problemen, maar vooral ook de oplossingen. Onderwaterfotograaf Dos Winkel toont het ideale ecosysteem, gevolgd door de nieuwste film van Klaudie Bartelink over de biodiversiteit in de Noordzee. Zeewier bevat de gezondst mogelijke eiwitten. Is zeewier niet alleen de groente van de toekomst, maar lossen we er ook allerlei andere problemen mee op? Julia Wald van de Wageningen Universiteit bericht er over. Kunnen we nog wel tonijn eten? Dit is niet alleen een ethische vraag, maar is ook relevant voor onze gezondheid. Judith Wouters van Sea First België geeft uitleg. Zijn vissen eigenlijk niet ‘gewone’ dieren, die net als andere dieren pijn angst en stress kunnen ondergaan? Professor Gert Flik van de Universiteit van Nijmegen doet hiernaar al ruim 30 jaar onderzoek. Na de vertoning van de spraakmakende film Sushi: The Global Catch, geeft Dr. Floris van den Berg, filosoof aan de Universiteit van Utrecht, een dagbeschouwing.

Inschrijven
Aanmelden kan via de website van de Stichting World Ocean Day: www.worldoceanday.nl. Hier is ook het programma van de dag te vinden. Prijs van de congresdag: slechts € 25,- inclusief toegang en bezoek aan het Museon en inclusief een duurzame lunch, koffie en thee. Het is mogelijk om tijdens de lunchpauze de film ‘Under the sea’ in Omniversum te zien. Hiervoor wordt 50% korting op de entree gegeven, een kaartje kost dan € 5,-.
 
Museon, museum voor cultuur en wetenschap
Het Museon is een interactief museum voor cultuur en wetenschap met een educatieve missie en een interdisciplinaire benadering. Het Museon wil mensen inspireren om de wereld te ontdekken en met respect te behandelen.
 
Noot voor de redactie van media
Voor een interview met Dos Winkel of informatie over de Wereld Oceaan Dag kunt u contact opnemen met Charlotte Hesterman, tel. 06-11014866, email  charlottehesterman@seafirst.eu . Fotomateriaal voor publicitaire doeleinden kunt u downloaden via www.museon.nl bij pers, o.v.v. naam fotograaf.

Tweet

Category: Nieuws | Tags:

Geplaatst door Odiel Mennink op 24 Apr 2012 14:50

Plaats reactie (1 reactie)

Vacature: Stagiair Online Communicatie - #communicatief #creatief #eigenwijs #socialmediafreak

Het Studium Generale maakt programma's voor doeners (beroep), denkers (maatschappij) en dromers (cultuur) in goede & slechte tijden.
Studium Generale (SG) biedt een podium voor activiteiten op het snijvlak van wetenschap, beroep, cultuur en maatschappij binnen Saxion. We organiseren debatten, talkshows over allerlei actuele, brandende kwesties. Alle programma's zijn gratis en vrij toegankelijk voor iedereen.
 
We zoeken een online communicatiefreak die een diehard is in eigentijds communiceren met studenten en de ganze buitenwereld. Met als breinkraker: wat is de beste crossmediale strategie voor SG?
Je bent daarnaast verantwoordelijk voor het updaten van de website, het opstellen van digitale nieuwsbrieven, aanwezig zijn op sociale netwerkgroepen (moet verder gestalte krijgen, zowel qua toon, inhoud als qua vormgeving), en overige old school communicatie-activiteiten. Ook houd je je bezig met het verbeteren van de communicatie met de academies en lokale pers. Tot slot zou het mooi zijn wanneer je een strategie wilt bedenken hoe SG streaming weblectures een goede plek te geven binnen SG website - saxionportal en effectief in te zetten ten behoeve van het SGnetwerk.Als er tijd over is, kun je meewerken aan vorm debatprogramma over de APP-revolutie of een ander onderwerp naar eigen keuze.

We bieden!
Een fraaie stage, bij een klein, dynamisch bureautje binnen Saxion in Deventer. In de stage wordt een groot beroep gedaan op je zelfstandigheid, je creatieve,- communicatieve en organisatorische talenten en vaardigheden.  Verder bieden we een dynamische werkomgeving, vrijheid in het bepalen waar, wanneer en hoe jij wilt werken en goede begeleiding door programmaleider (Saskia Zwolle) en adviseur communicatie (Odiel Mennink) én uiteraard een marktconforme stagevergoeding.

Spreekt het je aan?
Schroom niet contact op te nemen: Saskia Zwolle (programmaleider SG), T 06. 20 313 973, Per e-mail: s.j.zwolle@saxion.nl.

Tweet

Category: Nieuws | Tags:

Geplaatst door Odiel Mennink op 29 Aug 2011 21:59

Plaats reactie (1 reactie)

Een zaak van eer

Terugblik Studium Generale Saxion 03 maart 2011

De Nederlandse schrijfster  Naema Tahir (1970) vertelt op een geestige, relativerende maar ook kritische manier over haar leven tussen drie culturen: de Britse, de Pakistaanse en de Nederlandse. Naema praat uit eigen ervaring, ondermeer over het conflict met haar ouders en over een door haar geweigerde, gearrangeerde verloving. Hierin weet ze overtuigend te vertellen welke dilemma’s dat met zich mee brengt en hoe pijnlijk de ervaring was tussen twee culturen in te staan en nergens begrip en steun te kunnen vinden. Ze houdt  een persoonlijk en overtuigend pleidooi voor zelfbeschikking van de vrouw over haar lichaam, seksualiteit en leven. Ze heeft een grote kennis van zaken (ze is mensenrechtenjuriste) en snijdt de onderwerpen uit het huidige debat over allochtonen, Islam en de positie van de vrouw op een redelijke, niet-provocerende wijze aan.

Rob Ermers weet een complex onderwerp op een toegankelijke manier uit te leggen , met verhelderende schema’s en figuren en duidelijke praktijkcasussen.  Eer is het centrale begrip in het debat. Allereerst  begint Ermers de mythen over eer te bediscussiëren. Er is geen cultuur waar eer niet bestaat. Als u ooit nagedacht heeft over de betekenis van status, gezichtsverlies, prestige,  respect, reputatie en trots  dan is eer wellicht niet eens zo’n vreemd concept. Ook een wijdverbreid vooroordeel is dat eer gerelateerd geweld alleen geweld van manen tegen vrouwen is.  In het tweede deel van de discussie ligt Emers toe dat het niet gaat om ideeën ten aanzien van hoe een individu denkt over zichzelf en zijn of haar eigen normen, maar om die van een gemeenschap. 

Naema Tahir is jurist en auteur van boekentitels als: ‘Een Moslima ontsluiert’ en ‘Bruid van de dood’. Dr. Rob Ermers (1965) is arabist en turkoloog. Hij geeft aan diverse instanties en organisaties, waaronder de politie, hulpverleningsinstanties en onderwijsinstellingen, de Koninklijke Landmacht en bedrijven, trainingen en adviezen over de cultuur van het Midden-Oosten.

    

Tweet

Category: Nieuws | Tags: Bijeenkomst

Geplaatst door Odiel Mennink op 16 Mar 2011 17:05

Plaats reactie (2 reacties)

Culturele Agenda voor de Toekomst

Onder de titel 'Ombuigen, investeren & vernieuwen' heeft de cultuursector een vernieuwinsplan opgesteld. Met de bezuiningsopdracht van de Rijksoverheid in het achterhoofd is het Directeuren Overleg Cultuur (DOC) erin geslaagd hier een bijdrage aan te leveren met het opstellen van de 'Culturele Agenda van de Toekomst'. Nieuwsgierig? Lees het plan op de homepage van het Kunstenlab: http://www.kunstenlab.nl

Tweet

Category: Nieuws | Tags:

Geplaatst door Odiel Mennink op 14 Mar 2011 10:44

Plaats reactie (1 reactie)

Ondernemer worden in Afghanistan, of beter van niet?

Bij de lezing van Studium Generale op donderdag 25 november kan Lou Cuypers helaas lijfelijk niet aanwezig zijn. De laatste vlucht van Kamp Holland in Afghanistan richting Nederland is gisteren gecancelled. Heel spijtig. We verheugden ons zeer op zijn, uit het leven gegrepen ondernemersverhalen over business in den verre. Uiteraard proberen tijdens de lezing telefonisch contact te leggen met Lou. Hieronder alvast een voorproefje van zijn boeiende verhaal over ondernemersschap in Afghanistan. We stelden hem de volgende vraag: Heb je nog advies aan studenten over ondernemersschap in Afghanistan? Moeten ze je komen versterken, of beter van niet?

Lou Cuypers, dinsdag 23 november vanuit Kamp Holland:

“Als je me op de man af vraagt of studenten me moeten komen versterken in Afghansitan dan denk ik eerlijk gezegd dat ik dat van niemand kan en wil vragen. Het probleem is op dit moment dat de veiligheid in dit land en met name in Zuid Afghanistan toch heel erg slecht is. Verder zijn studenten mensen met relatief weinig levenservaring en zeker nog geen ervaring in business. Daarnaast is het hier uitermate moeilijk om een business op te zetten omdat je niet weet waar je het moet zoeken. Een andere vraag is nog; Wie gaat je straks betalen? Bovendien is de cultuur ook nog eens vrij gecompliceerd. Dus het zomaar beginnen aan iets is er hier niet bij, zelfs als je je plan uitermate goed hebt voorbereid.

Uiteraard zullen er natuurtalenten tussen de studenten zitten die het wel allemaal lukt, maar normaliter zou ik zeggen; begin eerst eens in Nederland of in Zuid Europa met een business en ga dan langzaamaan je scoop verbreden met de reeds opgedane ervaring. Turkije is een prachtig land om te oefenen. Lukt het je daar om goed zaken te doen slaag je waarschijnlijk ook in Afghanistan. De meeste mensen die ik hier tegenkom zijn minimaal dertiger jaar en ouder. Uiteraard zijn er uitzonderingen en natuurlijk zien we ook jonge mensen uit Japan op departementale posten binnenkomen zonder enige vorm van ervaring. Maar daarvan weet je ook heel snel het resultaat.
 
De laatste twee jaar is het alleen maar moeilijker geworden om in dit land te werken. Vooral de afnemende veiligheid is een oorzaak, maar ook de regering is daar debet aan. Deze neemt stappen die vaak moeilijk te verklaren zijn en dat maakt het werken eigenlijk alleen maar moeilijker. Zo moeten alle buitenlandse beveiligingsbedrijven voor 1 maart volgend jaar het land verlaten! Een visum voor ondernemers kon je eerst eenvoudig krijgen voor zes maanden. Nu krijg je een visum voor maximaal 1 maand. Verlenging naar een visum van zes maanden kost je minimaal 3-4 dagen werk. Dus een week werken is voorbij en er is nies verdiend en het heeft alleen maar geld gekost.
Het verblijf in dit land is ook extreem duur. Een beetje goed beveiligd hotel kost in Kabul makkelijk $150,- -$ 200,- per nacht. Je moet het wel nemen want je moet je papierwerk in die stad in orde maken zoals het oprichten van je bedrijf en het regelen van visa. Nagenoeg alle contacten zijn in Kabul aanwezig en daar moet je ook je netwerk opbouwen. Goede huisvesting en voedsel zijn wel een vereiste voor je veiligheid, maar ook voor je gezondheid. In dit soort landen loop je met grote regelmaat tegen een voedselvergiftiging aan (zelfs in de betere hotels) en weer zijn er twee of drie dagen weg.

Zaken als steekpenningen zijn hier aan de orde van de dag. Hier moet je ook mee leren omgaan en je moet altijd een weg vinden om er niet aan te voldoen. Procedures zijn er om niet gevolgd te worden. Zo zijn wij thans bezig voor de afgifte van een license voor de eerste buitenlandse verzekeringsmaatschappij die zich in Afghanistan gaat vestigen. De procedure is relatief eenvoudig en zou in Nederland, gelet op de procedure, in maximaal twee maanden doorlopen zijn. In Afghanistan zijn wij echter 18 maanden bezig om deze procedure te doorlopen. Tijdens deze procedure krijg je al sollicitaties van het hoofd van de beoordelingscommissie binnen om straks in je bedrijf te komen werken. En dat terwijl de beste man geen woord over de grens spreekt en nauwelijks weet wat het woord verzekeren betekent. Had je je geld even op de Kabulbank geparkeerd was je de laatste maanden ook in de problemen geraakt, want de twee directeuren hebben in Dubai met de spaarcenten van Afghanen en van bedrijven gespeculeerd in de onroerend goed sector en die is alleen maar neerwaarts gegaan de laatste twee jaar. Er was een tekort op de bank van meer dan 600 miljoen dollar.

Het reizen door Afghanistan is ook niet eenvoudig en zeker niet zonder gevaar. Veelal betekent dit dat je moet vliegen. Normaal gesproken is vliegen een vrij veilige manier van reizen. Echter, in Afghanistan is dit toch anders. De internationale vliegtuigen mogen sinds deze week al niet meer landen in Europa en de vliegtuigen die worden ingezet voor nationale vluchten zijn beduidend slechter qua kwaliteit. Inchecken en op tijd vertrekken overkomt je helaas nooit. Reken gemiddeld maar met twee tot vier uur vertraging en dan zijn er geen voorzieningen bij lokale vluchten om even gezellig te zitten of te winkelen. Je moet gewoon buiten wachten bij -10C of +45C.

Ik wil het land Afghanistan niemand afraden maar business doen is heel heel moeilijk. Maar natuurlijk heeft Afghanistan ook geweldige mensen, een prachtige woeste natuur en nog veel meer aan schoonheid te bieden, het wijkt echter wel heel erg af van wat wij kennen en gewoon vinden. Eerlijk gezegd heb ik er heel erg aan moeten wennen(drie tot vier jaar) maar nu ik zie hoe we links en rechts toch met name via onze privaat-publiekrechtelijke samenwerking met verschillende overheden (Nederland, Australië en de Verenigde Staten) voortgang boeken. En je wil eigenlijk niet naar huis daar je het gevoel bekruipt dat je niet meer weg kunt want iedere dag is het weer zo anders en zijn er nieuwe uitdagingen of problemen die opgelost moeten worden. Continuïteit is wel een van de belangrijkste vereisten. Je kunt in dit land geen bedrijf opzetten en maar enkele weken per jaar in dit land zijn. Dan wordt je bedrijf binnen maximaal één jaar 'opgegeten' door de lokalen. Je moet zeer sterk in je schoenen staan om lange tijd in dit land te verblijven met zeer beperkte voorzieningen maar het is wel noodzakelijk anders is het gedoemd om te mislukken. Ten slotte heb je ook nog een thuisfront dat invloed wil uitoefenen op de duur van je verblijf in het buitenland. Dus er wordt aan twee kanten aan je getrokken en je doet het nooit goed, welke verdeling je ook maakt. Verder kun je een sociaal leven in Nederland gewoonweg vergeten als je aan een dergelijk avontuur begint. Kortom; heel uitdagend, heel bijzonder maar het vraagt ook een hoge tol van je gezin en jezelf (je ziet je eigen kinderen maar twee tot drie maanden per jaar en je mist dan toch heel veel dat nooit meer is in te halen). Zelf blijf ik nog minimaal vijf jaar, maar ik raad mijn beste vriend niet aan om het ook maar eens te proberen.
Verder is het hele grote geld verdienen voor maar heel weinigen in dit land weggelegd. Kort gezegd; trek zelf je conclusie maar tegenhouden wil ik jullie zeker ook niet!"

Lou
 

Tweet

Category: Nieuws | Tags:

Geplaatst door Odiel Mennink op 24 Nov 2010 12:12

Plaats reactie (0 reacties)